Proof

Έχουμε πάει επίσκεψη σε σπίτι . Η Δανάη με το που μπαίνουμε πηγαίνει κατευθείαν στα παιχνίδια του μπέμπη του σπιτιού. Μας αγνοεί για αρκετή ώρα, παίζοντας. Κάποια στιγμή μια κοπέλα σχολιάζει: είναι πολύ ανεξάρτητη, δεν θα ήταν καθόλου παιδί της αγκαλιάς!

Το αντίθετο, της λέω εγώ, ακόμη της αγκαλιάς είναι! Ίσως γι' αυτό είναι τόσο ανεξάρτητη. Δεν μου ζήτησε ποτέ αγκαλιά, της την έδινα χωρίς να μου τη ζητήσει.
Κι εγώ το ίδιο κάνω, μου λέει (είναι μητέρα ενός αγοριού 2 ετών) αλλά δεν το είχαν σκεφτεί ποτέ έτσι.

Εκούσια ή ακούσια, η αγκαλιά, το attachment parenting βγάζει ανεξάρτητα, γεμάτα αυτοπεποίθηση, χαμογελαστά παιδιά. Πλέον είμαι σίγουρη πως όσον αφορά αυτό στο μεγάλωμα της κόρης μου, δεν έκανα κανένα λάθος!

Κόλλησα το μικρόβιο!

Παλιότερα, στην εποχή που δεν ήμουν *μάνα* βρισκόμουν συχνά σε παρέα με φίλους ή συγγενείς που είχαν δικά τους παιδιά και τους συμπεριφέρονταν όπως ο γύφτος στην αρκούδα με το ντέφι. Δηλαδή τα έβαζαν σε μια καρέκλα και άρχιζαν να τα ρωτάνε διάφορα πράγματα ώστε να μας δείξουν τι «ξέρει» να κάνει και να λέει το παιδί τους. Όταν το μικρό ανταποκρινόταν και έκανε ή έλεγε κάτι που ίσως φάνταζε προχωρημένο για την ηλικία του ή φανέρωνε το πόσο έξυπνο είναι, εμείς, οι άτεκνοι, κάναμε «αααααα μπράβο» και οι γονείς καμάρωναν σαν γύφτικα σκεπάρνια (πάντα ήθελα να χρησιμοποιήσω αυτή την έκφραση). Τότε, από μέσα μου, δεν κρύβω ότι τους κορόιδευα και θεωρούσα ψυχαναγκασμό αυτό που έκαναν στο παιδί τους. Εντάξει πια, καταλάβαμε, το παιδί είναι έξυπνο, άστο τώρα να πάει να παίξει.

Αυτά μέχρι που έγινα κι εγώ *μάνα*. Και καθημερινά ανακάλυπτα διάφορες εξυπνάδες που κάνει το δικό μου παιδί και έχουν πλάκα. Και σε κάθε συνάντηση με συγγενείς και φίλους, άρχισε να με τσιγκλάει το μικρόβιο. Να τους δείξω τα δικά μας κατορθώματα. Όχι τόσο απροκάλυπτα, του στυλ «έλα εδώ και κάνε το λιοντάρι, το γουρούνι, χτύπα παλαμάκια, δώσε φιλάκια κλπ» αλλά τεχνηέντως, του στυλ «αχ πρόσεξες; Κάνει το λιοντάρι!», «να, φεύγουμε και κάνει γεια».

Σεμνά και ταπεινά θέλω να πω σε όλο τον κόσμο πως το δικό μου παιδί είναι πολύ έξυπνο και έχει και πλάκα. Η αλήθεια είναι ότι η Δανάη έχει μουσικό αυτί. Και δεν εννοώ ότι απλά ότι αντιδρά στην μουσική χορεύοντας. Παράδειγμα. Παίζει με τα παιχνίδια της και η τηλεόραση παίζει βιντεοκλίπ. Ενώ δεν παρακολουθεί την οθόνη με το που αρχίζει το θρόισμα των φύλλων στην έναρξη του βιντεοκλίπ της Rihanna, κάνει ένα «άααααα» και κολλάει. Όταν τελειώνει κάνει «πάει» με τα χεράκια και συνεχίζει το παιχνίδι, αδιαφορώντας για το επόμενο τραγούδι, που δεν είναι της αρεσκείας της. Το ίδιο κάνει και με την κασέτα στον Bruno Mars. Προχτές, ενώ ήμασταν στο αυτοκίνητο, έπαιζε στο ραδιόφωνο το Barbra Streisand των Duck Sauce. E! δευτερόλεπτα πριν ακουστεί η Δανάη έκανε ρυθμικά και στον σωστό τόνο το «ουου ουυ ου ου». Μου κάνεις πλάκα, της είπα. Δεν μου έκανε όμως. Θυμόταν ακριβώς πότε θα ακουστεί το «ου ου ου» στο τραγούδι! Εντάξει ακούμε πολύ ραδιόφωνο και όταν ανοίγω την τηλεόραση βάζω mtv ή mad, αλλά και πάλι…

Χτες επίσης η μικρή μου γέλασε ειρωνικά. 15 μηνών και γέλασε ειρωνικά. Ενώ τρώγαμε το φαγητό μας, ακουγόταν ένα σκυλί έξω να γαβγίζει και της λέω «γαβγίζει το σκυλάκι, κάνει κρύο, λες να κρυώνει;» και μετά πως μου ήρθε και της λέω «Δανάη, λες το σκυλάκι να φοράει παλτό;» και γελάει με ένα ύφος σαν να μου λέει «μάνα, κόψε τις βλακείες, σιγά μη φοράει και κασκόλ!!!» Δεν κάνω πλάκα, το επανέλαβα μπροστά και σε άλλους (μη χάσω εγώ, μιλάμε έχω το μικρόβιο) και το επιβεβαίωσαν!!

Επίσης όταν λέμε ότι κοιμάται κάποιος βάζει το δάκτυλο στο στόμα σαν να κάνει «σσς» και επίσης μια μέρα όταν ανακάλυψε ένα κραγιόν μου το έβαλε στο στόμα! Και σας ορκίζομαι δεν βάζω κάθε μέρα κραγιόν, ούτε κάθισα να της δείξω που μπαίνει αυτό το κυλινδρικό πραγματάκι!!

Σήμερα πήγαμε να ανάψουμε ένα κεράκι στην εκκλησία (Α’ Χαιρετισμοί, ήμαστε και θεούσες ξαφνικά-βασικά, όλο το απόγευμα ήταν ταύρος εν υαλωπολείο και είπα να πάει να την αγιάσω λίγο, μήπως και έρθει στα ίσα της). Καθήσαμε κανένα δεκάλεπτο και χάζευε τα κεριά στην αγκαλιά μου, χωρίς καθόλου φασαρία. Κάποια στιγμή της λέω «πάμε να φύγουμε;», μου γνέφει «ναι» και κάνω μεταβολή. Και τη βλέπω να κουνάει το χέρι, χαιρετώντας την κυρία που ήταν δίπλα μας! Θα με παλαβώσει τη δόλια τη μάνα!!!

Φόκους

Τον τελευταίο καιρό δυσκολεύομαι να βγάλω τη Δανάη φωτογραφίες γιατί κάθε φορά που εμφανίζω τη φωτογραφική μηχανή ορμάει πάνω μου να μου την πάρει. Μέχρι να πατήσω το κουμπί, με έχει φτάσει και η φωτογραφία βγαίνει τόσο κοντινή κι εγώ έχω χάσει το πλάνο μου. Επίσης έχει μάθει ποιό κουμπάκι βγάζει τις φωτογραφίες της και το πατάει γιατί ενθουσιάζεται με το φλας με αποτέλεσμα να βγάζει δικές της καλλιτεχνικές φωτογραφίες: το ταβάνι, το πάτωμα, το δάχτυλό της, το μουσούδι της, μια κομμένη μαμά κλπ.

Στο mailbox!

Σήμερα γούρλωσαν τόσο πολύ τα μάτια μου και θα κάνω να συνέλθω αρκετό καιρό. Πήρα δυνάμεις έμπνευσης για μήνες!!!!
Ο καλός μας ταχυδρόμος μου έφερε τους καταλόγους του Boden

 Το τελευταίο τεύχος του αυστραλέζικου Real Living που με κάνει και λιποθυμώ...

Τον κατάλογο του γαλλικού Little Fashion Gallery

Ενώ πριν δυο μέρες έλαβα τα δύο πράγματα που παρήγγειλα από το Cath Kidston (μόνο δυο αλλά τα ήθελα ΟΛΑ!!!!)

Εδώ, μπορείτε να παραγγείλετε με δωρεάν μεταφορικά τον κατάλογό του. Εγώ το ξέχασα να το βάλω στην παραγγελία μου κι έτσι θα κάνουν έναν κόπο παραπάνω!

Είναι να μην τρελαίνεσαι!!!!

Έμαθα πως είσαι ...κλέφτης!

Το σουπερμάρκετ όπως και η τράπεζα σε γεμίζουν πάντα εμπειρίες. Καβγάδες, ατάκες, χαρακτηριστικοί τύποι που βγάζουν γέλιο, καταστάσεις που μπορούν να γίνουν άνετα σήριαλ στην τηλεόραση.

Όμως αυτό που έζησα σήμερα σε ένα από τα μεγαλύτερα σουπερμάρκετ της Αθήνας, δεν το χωράει το μυαλό μου. Λοιπόν, καθόμαστε στην ουρά μας με την Δανάη στο καρότσι της και περιμένουμε. Κόσμος πίσω, κόσμος μπροστά μας. Το διπλανό ταμείο κλειστό. Πλησιάζει μια ηλικιωμένη κυρία με το καρότσι της και το αφήνει στο διπλανό ταμείο το κλειστό. Προς στιγμή, σκέφτομαι ότι θέλει να μπει σφήνα στην ουρά μας. Όμως αυτή πάει να ανοίξει το λάστιχο που απαγορεύει την έξοδο. Προς στιγμή, σκέφτομαι ότι πάει να βγάλει λεφτά από το μηχάνημα και θα γυρίσει. Όμως αυτή το ανοίγει, γυρνάει πίσω και παίρνει το καρότσι και φεύγει……….

Με τα πράγματα χύμα μέσα, χωρίς σακούλες, χωρίς την παραμικρή υπόνοια ότι τα έχει πληρώσει κάπου αλλού. Και μένουμε εμείς αποσβολωμένοι να κοιταζόμαστε και μετά να λέμε «καλά αυτή που πάει τώρα;» Μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι έγινε, η κυρία είχε φτάσει στην έξοδο και είχε εξαφανιστεί. Και καλά το Carrefour (γιατί περί αυτού πρόκειται) δεν πρόκειται να χάσει ακόμη κι αν το καρότσι ήταν γεμάτο μέχρι πάνω (μισογεμάτο ήταν πάντως από όσο πρόλαβα να δω) αλλά η κυρία έχει απίστευτο θράσος να πιστεύει ότι μπορεί να κλέψει τόσο άνετα, μέρα μεσημέρι, μπροστά σε τόσο κόσμο. Και καλά να βάλεις κάτι στην τσάντα σου για να μη σε δει κανείς, αλλά να βγάλεις ένα ολόκληρο καρότσι με τα κλοπιμαία έξω από το μαγαζί, σφυρίζοντας ανέμελα; Αυτό που με θλίβει περισσότερο, είναι ότι πράγματι μπορεί. Και ότι κανείς μας δεν την σταμάτησε, και ότι αύριο, σε ώρα αιχμής, μπορεί να περάσει πάλι απαρατήρητη την πόρτα της εξόδου με τα «απαραίτητα».

Mommy to be

Πόσο πιο χαριτωμένη μπορεί να γίνει η Natalie Portman; Η ιστορία αγάπης της είναι σαν παραμύθι. Ερωτεύθηκε με τον χορογράφο της στην ταινία The black Swan, έμεινε έγκυος και είναι προτεινόμενη για όσκαρ. Το 2011 είναι η χρονιά της!!!

10 χρόνια πριν

10 χρόνια πριν, ημέρα απογραφής πληθυσμού μας έβρισκε να βολτάρουμε ως φίλοι (κρυφά ερωτευμένοι) με ένα μικρό 4χρονο ανιψάκι ανάμεσά μας. Ποιά τρελή αδελφή μας το είχε εμπιστευτεί; Κάναμε πρόβα τζεναράλε τότε και δεν το ξέραμε. Κι όμως, όταν επέστρεψα εκείνο το απόγευμα στο σπίτι, πλημμυρισμένη από χαρά για εκείνες τις ώρες ευτυχίας, κάθισα και έγραψα (όπως το συνήθιζα πάντα) μερικές σκέψεις. Και προέβλεψα, χωρίς να το ξέρω, το μέλλον. Αναρωτήθηκα για το μέλλον. Ή μάλλον ευχήθηκα το μέλλον. 10 χρόνια μετά, στη φετινή απογραφή πληθυσμού, η ζωή μας βρίσκει μαζί, με ένα μικρό κοριτσάκι ανάμεσά μας.

Είναι τόσο συγκινητικό που βρήκα αυτό το παλιό μου σημείωμα... τα γραπτά μένουν...

Shopping online

Πριν από λίγο καιρό, πηδώντας από site σε site, σαν μελισσούλα, ανακάλυψα το www.yozocraft.com.

Ένα κουκλίστικο site με διάφορα αντικείμενα για χειροτεχνίες, μπλοκάκια, υφάσματα, κουμπιά, σφραγιδούλες, αυτοκόλλητα κλπ σε πολύ πολύ καλές τιμές!!!

Συνήθως όταν βρίσκω κάτι που μου αρέσει τόσο πολύ, απογοητεύομαι σύντομα όταν βλέπω ότι είτε το site δεν στέλνει Ελλάδα, είτε ότι τα μεταφορικά είναι πάρα πολλά!!!

Στην περίπτωση του yozocraft όμως, ήμουν τυχερή.

Έτσι πριν από λίγες ημέρες, ήρθε η παραγγελία μου!!!

 ένα κομμάτι ύφασμα υπέροχο, σκέφτομαι να το κορνιζάρω ή να το κάνω μαξιλάρι!

 ένα σημειωματάριο, θα το κρατήσω για τη μικρούλα μου.

 δεν είναι πολύ πρωτότυπες οι άκρες των σελίδων;

 άλλο ένα μικρό σημειωματάριο.

 τρία σελοτέιπ με παιδικές μπορντούρες.

 ένα ξύλινο κουτάκι με μικρές σφραγιδούλες με το αλφάβητα στα αγγλικά (κεφαλαία)

 αυτό το μικρό κουτάκι

και αυτό το κολιέ με μια φωτογραφική μηχανή.

Όλα αυτά μου κόστισαν 32 ευρώ (μέσα και τα μεταφορικά, τα οποία ήταν 9 ευρώ). Η πληρωμή έγινε μέσω paypal. Η παραγγελία έγινε στις 6 Ιανουαρίου, στις 10 το δέμα ήταν dispatched και έκανε γύρω στις 10 μέρες να φτάσει, γιατί ερχόταν από το Τόκιο! Πέρασε τελωνείο αλλά δεν χρεώθηκα τίποτα παραπάνω. Α! Και μου χτύπησαν την πόρτα από το ταχυδρομείο και μου το έδωσαν, οπότε δεν υπήρχε φόβος να χαθεί!

sure steps

Σήμερα είδα στο supermarket μια μαμά να  κρατά το παιδί της, όχι από το χεράκι, ούτε αγκαλιά, αλλά με ένα λουράκι. Με έλουσε κρύος ιδρώτας. Δεν πρόλαβα να δω αν το παιδάκι ήταν χαρούμενο, αν χαμογελούσε, έφυγα τρέχοντας!
Γύρισα σπίτι και πιο ψύχραιμη έψαξα για αυτό το λουρί.
Λέγεται Sure Steps, πωλείται για 10 ευρώ και μάλιστα σε πολλά ελληνικά e-shops.
Η περιγραφή του;

Το Sure Step λουρί με βολική ζώνη ασφαλείας επιτρέπει στο παιδί να εξερευνήσει τον κόσμο γύρω του ελεύθερα χωρίς να περιφέρεται γύρω από τους γονείς του. Μπορεί να τοποθετηθεί εύκολα και εφαρμόζει στην πλάτη του για να κάνει ευκολότερη την προσαρμογή του. Το λουρί μπορεί επίσης να τοποθετηθεί γύρω από τον καρπό του παιδιού. 

Για να νοιώθετε ασφάλεια ότι δεν θα χαθεί το παιδί σας σε χώρους με πολύ κόσμο.

Είναι ελαφρύ και πλένεται.

"να εξερευνήσει τον κόσμο γύρω του ελεύθερα χωρίς να περιφέρεται γύρω από τους γονείς του"

απομονώνω την πρόταση και πέφτω σε περισυλλογή!!! 

Νέος ήχος

Κοριτσάκι γνωστής μου λίγες μέρες πριν την Πρωτοχρονιά είναι στο κρεβάτι του βράδυ αλλά δεν κοιμάται. Η μαμά εκμεταλλεύεται την ώρα για να φυγαδέψει τα δώρα που θα φέρει ο Αι Βασίλης, από το αυτοκίνητο σε ασφαλές σημείο μέσα στο σπίτι. Στην προσπάθεια της να διασχίσει το σαλόνι κάνει θόρυβο. Και λέει το κοριτσάκι:

-Μαμά, τι θόρυβος είναι αυτός; Μοιάζει με σακούλα από ...Jumbo!!!!!

Mini fashionista

Χτες η αδερφή μου μου έστειλε ένα λινκ με τις καινούριες φωτογραφίες της Katie Holmes για το νέο Elle. Λοιπόν, έχω ξαναγράψει για το Καιτάκι και το πόσο έχει αλλάξει η ζωή της από τότε που βρέθηκε στη ζωή της ο Τομ αλλά και για κάτι περίεργες λαβές που κάνει στη Suri για να την κουβαλάει στο δρόμο. Το Καιτάκι όμως σε αυτή τη φωτογράφιση είναι αποκάλυψη. Μοιραία γυναίκα, όχι αστεία. Με λίγα λόγια τι μπορεί να κάνει το styling σε μια άμοιρη, αδιάφορη μπεμπέκα.

Αυτό που με εντυπωσίασε στη συνέντευξη, αποσπάσματα από την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ, είναι αυτά που λέει για τη Suri και το γούστο της για τη μόδα!! Γιατί ναι, το παιδάκι μεγαλώνει μεν σε οικογένεια σαειντολογων (λόγω της τρέλας του μπαμπά) αλλά εξελίσσεται σε μια μικρή fashionista.

Λέει λοιπόν η μάνα ότι η Suri ξέρει να ξεχωρίζει τα καλά μαγαζιά από χιλιόμετρα και να επιλέγει τα ρούχα που της αρέσουν σύμφωνα με το γούστο της. Επίσης, ότι δίνει συμβουλές styling και στη μαμά της, η οποία από ότι φαίνεται ντύνεται όπως να 'ναι και το σουράκι της λέει να αλλάξει παντελόνι και να βάλει τα σωστά παπούτσια με το outfit.

On Suri’s shopping style: “The other day we came out of a store, and she said, ‘I want to go there,’ pointing at another store quite a distance away. In that store was the dress that she wanted. I said, ‘Wow, Suri. You’re something. You picked that out from a football field away.’”

On getting fashion advice from Suri: “She’ll really tell me [what she thinks]. Like today I’m wearing brown suede pants, and she said, ‘I don’t like your pants.’ But then she’ll say, ‘You’ve got to wear these shoes.’ Or ‘That’s so pretty, Mom. Wear that.’ She’s got a great eye.”

Αυτό που με ανησυχεί είναι το ότι ανακάλυψα blog που ασχολείται αποκλειστικά με το στυλ της Suri,  το http://suricruisefashion.blogspot.com καθώς και πολλές φωτογραφίες με τo σουρόπαιδο να πηγαίνει για ψώνια με τη μαμά (καλά αυτή δουλειές δεν έχει να κάνει;) ξεμανίκωτη και ξεκάλτσωτη φυσικά και να χαζεύει πράγματα για την ηλικία της όπως καλλυντικά από το sephora και γόβες.