ΕΥΚΑΙΡΙΑ

http://www.spitogatos.gr/main/view_property.php?lang=gr&id=76075

Σήμερα, αντί να διαβάζω, έψαχνα για σπίτι και έπεσα πάνω σε αυτό. Το μπαράκι που λέγαμε. Βρίσκουμε τα 4.000.000 ευρώ και φύγαμε...
Είναι ευκαιρία, αν σκεφτείς ότι με τόσα λεφτά παίρνεις ένα σπιτάκι στην Πολιτεία.
Τι λέτε λοιπόν;

7+1 Εκτεταμένα

Δεν έχω και πολύ όρεξη να κάτσω να γράψω τι έγινε. Δεν θα βάλω σάλτσες απλά θα μιλήσω για τα γεγονότα και λίγα συναισθήματα. Όπως μου έρχονται λοιπόν…

1. Παραιτήθηκα. Ή μάλλον έφυγα, γιατί δεν μπορείς να παραιτηθείς αν δεν σε έχουν προσλάβει. Και αν σε εκμεταλλεύονται για δύο μήνες σερί και μετά, αφού τους λες ότι θα φύγεις σου σκάνε το παραμύθι ότι θα πάρεις 500 ευρώ τον μήνα. Πόσα; 500 δεν είχα πάρει ούτε στην πρώτη μου δουλειά, πριν από πολλά πολλά χρόνια. Το βουλώνω, θέλω απλά να φύγω από εκεί μέσα και να μην ξαναγυρίσω… Θα βγω στα περίπτερα σε λίγο καιρό, ως συντάκτρια μιας έκδοσης και αυτό θα μείνει απλά ως ανάμνηση. Θα αναγκαστώ να με αγοράσω κιόλας.
2. Έγραψα 7 στην Ιστορία. Το λέω και δεν το πιστεύω.
3. Εκτός από ΚΤΕΟ πρέπει να κάνω δήλωση και στο ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ. Μη χέσω τις γραφειοκρατίες σας.
4. Έχω μιάμιση εβδομάδα να διαβάσω για το δεύτερο μάθημά μου και μετά (αν το περάσω κι αυτό) να δηλώσω τις θεματικές μου για του χρόνου και να σκάσω και τα λεφτά ντούκου!
5. Αρχίσαμε πάλι και φτιάχνουμε Mojito. Σήμερα τα ξεκινήσαμε από τις 5. Με βλέπω σε λίγο καιρό αλκοολική και άνεργη blogger.
6. Σκεφτόμουν να μάθω κι εγώ να παίζω στοίχημα, μήπως και βγάλω εύκολο χρήμα από το EURO. Αλλά μετά από κάτι κατρακύλες που έμαθα ότι συνέβησαν άστο!
7. Ξαναρχίζω να ψάχνω για σπίτι και μου πέφτουν τα μαλλιά! 450.000 δεν πάμε καλά φίλοι μου!

+1 γενικά έχω καλή διάθεση! Δεν με παίρνει από κάτω. Don’t worry είναι καλοκαίρι.

Συνοπτικά

Πέρα από το χαμαλίκι, το γεγονός ότι δουλεύω 10ωρα και δεν έχω πάρει φράγκο ακόμη, τις μεγάλες αποστάσεις με το αυτοκίνητο, την πανάκριβη βενζίνη (30 ευρώ σε μία εβδομάδα) το σφίξιμο στο στομάχι κάθε πρωί, τις λίγες ώρες για διάβασμα, τις εξετάσεις χτες και στις 5 Ιουλίου πάλι για το άλλο μάθημα, τα υπέρογκα ποσά που βλέπω στις αγγελίες ακινήτων (παρά τη καβάντζα), πρέπει λέει να περάσω και ΚΤΕΟ! Επίσης μου χάλασε το κλειδί του αυτοκινήτου, δεν πιάνει και χτυπάει ο συναγερμός και τρέχω σαν κλέφτης στην Κηφισίας μέχρι να πατήσω Lock από μέσα.

Αν δεν καταλάβατε τίποτα από την προηγούμενη παράγραφο, δώστε μου λίγο χρόνο. Έτσι μπερδεμένη είναι η ζωή μου αυτές τις ημέρες!

Πολλά κερασάκια στην τούρτα!

Μετά τη δύσκολη και αναπάντεχη εβδομάδα στη Μύκονο (για δουλειά, δουλεία, όπως το πάρει κανείς) με περιμένει άλλη μια δύσκολη εβδομάδα στο γραφείο από αύριο. Και το κερασάκι στην τούρτα, το Σάββατο γράφω Ιστορία και τρέχω και δεν φτάνω. Παίρνω βαθιές ανάσες και βάζω τα δυνατά μου. Κατά βάθος νιώθω ζαμανφού. Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει. Άσε που πρέπει να περάσω και ΚΤΕΟ! ΑΜΑΝ.

Στο κάτω κάτω, θέλω να είμαι ήρεμη και ευτυχισμένη. Πλησιάζει και η επέτειος την Τρίτη. Ένας χρόνος marriage! Μαριάζ, στα γαλλικά. Που μας προτείνετε να το γιορτάσουμε; Περιμένω προτάσεις.

Πάλι ζωγράφισα

Love date

Ουφ, άρχισαν τα δύσκολα. Πολλές πιεστικές ώρες στη δουλειά που σημαίνει ότι έχουν αρχίσει να μου πέφτουν τα μαλλιά της κεφαλής. Από την απόλυτη αδράνεια στο τρέξε λόλα τρέξε. Καλή διάθεση, καλά λόγια και υπομονή. Κόσμος, φωνές, save. Και από την άλλη η ζωή. Γυρνάς σπίτι και σε περιμένουν χιλιάδες δουλειές. Διάβασμα για τις εξετάσεις. Πολλάααα ονόματα. Πολλές ημερομηνίες. Σημειώσεις. Λίγη τηλεόραση. Να προλάβω να κάνω μπάνιο.

…κοιτάζω την ατζέντα μου και χαμογελώ. Πριν από 3 χρόνια, μια πρόταση γάμου, εδώ, λίγα μέτρα μακριά, στο μπαλκόνι. Το ναι χωρίς να το σκεφτείς, τι να σκεφτείς. Αν είναι εδώ να σε στηρίζει και στα πιο δύσκολα, στα «ωραία» δύσκολα, στα δημιουργικά «δύσκολα», στις φάσεις που περνώ, στα καλά, στα καλά που δεν γίνονται καλύτερα, στα πρωινά που δεν προλαβαίνω να πω γεια, στις βόλτες μας το Σαββατοκύριακο, στο χέρι που σου κρατάει ασυναίσθητα πάντα, αν είναι εδώ να σε στηρίζει και να σε αγαπάει, τότε πάρε το fluo σου, ζωγράφισε μια καρδιά, ροζ και κράτα κι άλλες τέτοιες σημειώσεις στην ατζέντα σου. Θα σου χρειαστούν.

Μαμα μια, δυο εισιτήρια

Αγαπητοί μου αναγνώστες έχω στην κατοχή μου δύο εισιτήρια των 20 ευρώ έκαστο για την παράσταση Mama Mia αυτή την Πέμπτη στις 9. Δυστυχώς δεν θα μπορέσω να πάω και θα ήθελα να με ενημερώσετε αν τα θέλετε ώστε να συναντηθούμε να σας τα δώσω από χέρι σε χέρι και να μου δώσετε το cash ή να σας τα χαρίσω, που λέει ο λόγος!

το μυαλό... βουίζει... λίγο

Το μυαλό βουίζει λίγο, θα είναι που δεν έχω συνηθίσει ακόμη τα υπερβολικά ωράρια στη νέα μου δουλειά, αλλά μου αρέσει, αρκεί να βρω λίγο χρόνο και για το διάβασμά μου.
Το μυαλό βουίζει λίγο, θα είναι ο αέρας από το ανοιχτό Mini Cooper και τις βόλτες μας στην εξοχή της Ιρλανδίας, με καλό ή κακό καιρό, δεν μας ένοιαζε, περάσαμε τέλεια.
Το μυαλό βουίζει λίγο, θα είναι που νιώθω λίγο χρήσιμη πλέον, αρκεί να βρω λίγο χρόνο να κάνω μια σωστή οικογένεια, να νιώσω ακόμη πιο χρήσιμη και ολοκληρωμένη.

Καινούρια σελίδα

Ήμουν έτοιμη να γυρίσω σπίτι και να τα χώσω, να γράψω ένα κατεβατό στο blog για όλα όσα μου τη δίνουν αυτή την εποχή. Από τον καιρό και το ότι δεν ξέρω τι να φορέσω κάθε πρωί, από τη βαρετή δουλειά μου, από το άγχος για το διάβασμα, από την καθημερινότητα που μας έχει φάει τη ζωή, από το Πάσχα που δεν θα συνοδεύεται από κάποια εξόρμηση, από το ότι δεν έχω πάει να ανάψω ένα κεράκι στην εκκλησία και δεν έχω νιώσει τίποτα από την πασχαλινή προετοιμασία, από το μάτι που γλαρώνει κάθε βράδυ στις 11 και μερικές φορές δεν προλαβαίνω να σου πω ούτε καληνύχτα, από πολλά που με αγχώνουν και από άλλα που θέλω να διορθώσω.

Όμως τα πράγματα ήρθαν λίγο διαφορετικά σήμερα. Τελικά αν περιμένεις και ελπίζεις, κάτι καλό θα σου συμβεί σε αυτή τη ζωή. Βρήκα μια δουλειά. Στο αντικείμενό μου. Γιατί έψαχναν κάποιον σαν εμένα. Και με βρήκαν. Και με προσέλαβαν από την πρώτη συνέντευξη. Τσακ μπαμ. Και ξεκινάω μετά το Πάσχα. Την Τρίτη. Και είναι ακριβώς αυτό που ξέρω να κάνω. Και θα μου αρέσει. Και θα αρχίζω να τσιρίζω τώρα, να σας πάρω όλους αγκαλιά και να χοροπηδάμε σαν τρελοί. Και μετά να κλαίμε. Από χαρά. Γιατί πραγματικά υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν ευκαιρίες. Μόνο που είναι κρυμμένοι. Και πρέπει να σκάψεις για να βρεις αυτό που υπάρχει. Γιατί υπήρχε και το ήξερα. Θα βάλω τα δυνατά μου. Είμαι τόσο μα τόσο ευτυχισμένη. Και σας αφιερώνω το τραγούδι της Λένας Αλκαίου που μου καρφώθηκε στο μυαλό αυτές τις λίγες ώρες μετά το «θαύμα»!!!!

Καινούρια σελίδα

Στίχοι: Χάρης Ρώμας
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Πρώτη εκτέλεση: Λένα Αλκαίου

Εκεί που έγειρα και κάθησα στο χώμα
κι είπα δεν έχει ούτε μπρος ούτε και πίσω
εκεί που έπαψα να αισθάνομαι το σώμα
κι έγινε αδιάφορο το πού και πώς θα ζήσω
είδα ψυχή μου την ψυχή μου να σηκώνεται
είδα το χέρι σου στο χέρι μου ν' απλώνεται
εκεί που έπαψα να ψάχνω για ελπίδα
ήρθες και γύρισες αγάπη μου σελίδα

Εκεί που όλα είχαν χαθεί
είσαι για μένα η στροφή
είσαι η αφή
είσαι το χάδι που το δέρμα μου ζητούσε
μες στης ψυχής μου τη βροχή
ήρθες απρόσμενη ευχή
είσαι η αρχή
είσαι το άλφα που η ζωή μου απαιτούσε
εκεί που όλα είχαν χαθεί

Εκεί που νόμιζα πως μπήκε η τελεία
ήμουνα έτοιμη την πένα να αφήσω
εκεί που χάθηκε η πίστη στη φιλιά
κι ήταν αδιάφορο τον ήλιο ν' αντικρύσω
είδα ψυχή μου την ψυχή μου να σηκώνεται
είδα το χέρι σου στο χέρι μου ν' απλώνεται
εκεί που έπαψα να ψάχνω για ελπίδα
ήρθες και γύρισες αγάπη μου σελίδα

Εκεί που όλα είχαν χαθεί
είσαι για μένα η στροφή
είσαι η αφή
είσαι το χάδι που το δέρμα μου ζητούσε
μες στης ψυχής μου τη βροχή
ήρθες απρόσμενη ευχή
είσαι η αρχή
είσαι το άλφα που η ζωή μου απαιτούσε
εκεί που όλα είχαν χαθεί

The gadget house

Τις κους κους λεπτομέρειες θα τις έχετε μάθει από αλλού, από εδώ και από εδώ. Εγώ όμως θα θίξω ένα άλλο θέμα του πολύ επιτυχημένου καφέ που έλαβε χώρα την προηγούμενη Πέμπτη κάπου στα Ανατολικά της Αθήνας (μη σε καρφώσω και στον κλέφτη Naf)!

Θα έπρεπε να το είχα καταλάβει από την πρώτη στιγμή όταν η φίλη Naf άνοιξε την πόρτα και πάτησε τον εξαψήφιο (ή μήπως πενταψήφιο) κωδικό για να απενεργοποιήσει τον συναγερμό. Welcome στο the gadget house.

Τους φαντάζομαι και τους δύο, Naf και σύζυγο, με μαύρες πλερέζες, να κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια στις διακοπές της ΔΕΗ. Αλλά ποιος ξέρει, μπορεί να έχουν και γεννήτρια.

Λοιπόν έχουμε και λέμε γιατί έχω εντυπωσιαστεί τα μάλα.

Τα στόρια άνοιγαν με τηλεκοντρόλ. Το φως στο δωμάτιο που είχα αφήσει το σακάκι μου άνοιγε με καθυστέρηση, με αποτέλεσμα να ψάχνω μία ώρα στα τυφλά, γιατί δεν είχα πατήσει το σωστό κουμπί. Μέτρησα τρεις οθόνες plasma εκ των οποίων η μία στο πάτωμα γιατί μάλλον περίσσευε, ψηφιακές κορνίζες, dvd και δεν συμμαζεύεται, σούπερ ντούπερ δωμάτιο για ηχογράφηση με την Καλομοίρα, έξι συνθεσάιζερ ή κάτι ανάλογο, aircondition σε κάθε δωμάτιο εκ των οποίων το ένα LG, το γνωστό με τον πίνακα. Ξεφυτρώνανε από παντού ψηφιακές μηχανές, εσπρεσσιέρες, εντοιχισμένες συσκευές στην κουζίνα, μίξερ, υπολογιστές, Jacuzzi και δεν συμμαζεύεται. Έχω την εντύπωση ότι ο Lupo δεν είχε κανένα κουμπάκι (του στυλ τώρα χέζουμε, τώρα κατουράμε, τώρα κοιμόμαστε, τώρα γαβγίζουμε) και επίσης να επισημάνω ότι έκανα άλλη μια ώρα στην τουαλέτα για να βρω πώς ανοίγει η βρύση να πλύνω τα χέρια μου. Για το design θέλει τον κόπο του.

Το σπίτι είναι καταπληκτικό με φοβερό διακοσμητικό touch, μεγάλη εντύπωση μου έκανε η ταπετσαρία στο σαλόνι και στα άλλα δωμάτια και το φοβερό μοβ χαλί. Δεν θα σταθώ σε τιποτένιες λεπτομέρειες όπως carrot cake όπως μερικές μερικές (αν και το καταβρόχθισα και πήρα και για το σπίτι, είπε η κοιλιόδουλη)

Μετά από όλα αυτά ζητώ από τη Naf να γίνει η προσωπική μου διακοσμήτρια, τώρα που πάμε κι εμείς να αγοράσουμε σπίτι και να με ενημερώσει επίσης που είναι η άκρη του ουράνιου τόξου για να βρω τον πολυπόθητο κουβά με τις λίρες.

Ευφορία-Εφορία

Όταν παντρεύεσαι είναι όλα μέλι γάλα, όταν ένα χρόνο μετά συνειδητοποιείς ότι πρέπει να υποβάλλετε μαζί φορολογική δήλωση αρχίζουν τα παρατράγουδα. Έτσι λοιπόν μια ξένοιαστη μέρα πήρα τη λογίστρια μου να της ανακοινώσω ότι παντρεύτηκα (τι γκάφα, δεν την είχα καλέσει στο γάμο, αλλά που να τη θυμηθώ, μια φορά τον χρόνο τη βλέπω) και αυτή μου επισήμανε ότι πρέπει να καταθέσουμε μαζί Ε9, ΤΩΡΑ, νωρίτερα από τη δήλωση, κι ας μη έγινε μεταβολή ακινήτων (τόση προίκα πήρε ο κύριος, δεν είναι μεταβολή αυτό;) αλλά και μόνο ο γάμος θεωρείται μεταβολή.

Μας συμπληρώνει το ωραίο μας μπλε χαρτάκι, σε τρία αντίτυπα με τη μέθοδο «καρφιτσώνω τις σελίδες προσεκτικά, βάζω το καρμπόν, γράφω, ξεκαρφιτσώνω, βγάζω το καρμπόν». Ο γαμπρός λέει θα πρέπει να αλλάξει εφορία, τελικά πρέπει να αλλάξω κι εγώ (γιατί τόσο καιρό κάνω δήλωση στην εφορία κοντά στο παλιό μου σπίτι) και Θέε μου γιατί τέτοιοι μπελάδες στο κεφάλι μου;;;

Κάνω κοπάνα από τη δουλειά και ο γαμπρός έχει ρεπό οπότε το εκμεταλλευόμαστε. Ξυπνάμε χαλαρά κατά τις 10 και πάμε στην εφορία της περιοχής μας.

- Γεια σας ήρθαμε να αλλάξουμε εφορία, να έρθουμε στη δικιά σας που είναι πιο καλή.

- Που μένετε;

- Σπιτάκι γωνία αριθμός 3

- Α. Εμείς είμαστε από το σπιτάκι γωνία αριθμός 10 και πάνω. Πρέπει να πάτε στην άλλη εφορία που είναι αλλού και καθόλου κοντά στο σημείο που βρίσκεστε αυτή τη στιγμή!!!!!

- Εντάξει.

Εντωμεταξύ παρατηρώ στο πίνακα ανακοινώσεων κάτι ρητά από διάσημους φιλοσόφους και μου κάνει εντύπωση!

Παίρνουμε ταξί. Πάμε στην εφορία Β’.

- Γεια σας ήρθαμε να αλλάξουμε εφορία, να έρθουμε στη δικιά σας που είναι καλύτερη κι από την προηγούμενη.

- Που μένετε;

- Σπιτάκι γωνία αριθμός 3.

- Εντάξει σωστά ήρθατε.

(ανακούφιση)

- Κύρια μου, εσείς εμφανίζεστε στο σύστημα με δύο ΑΦΜ.

- Ναι, είμαι η αδελφή του Ρωχάμη και είχα παντρευτεί κι ένα φεγγάρι τον Μπιν (Λάντεν), έχω και κάτι off-shore εταιρείες, καταλαβαίνετε, το χρήμα να ξεπλένεται.

- Ναι, υπάρχει πρόβλημα, θα πρέπει να πάτε εκεί που ανοίξατε το παλιό σας ΑΦΜ και να το διαγράψετε.

- Ναι αλλά εκείνη η εφορία είναι εκτός Αθηνών. Μήπως να κάνουμε κάτι από εδώ;

Τελικά επικρατεί ψυχραιμία και διαγράφω το ΑΦΜ από εκεί. Καταθέτουμε τα χαρτιά για την αλλαγή της εφορίας και μας μένει να καταθέσουμε το Ε9.

-Στον γκισέ απέναντι.

Περιμένω για δέκα λεπτά σε λάθος γκισέ. Ο νόμος του Μέρφυ.

Παρατηρώ κι άλλα ρητά με post-it. Φιλόσοφοι μας βγήκαν οι εφοριακοί.

Περιμένω για 30 λεπτά στον σωστό γκισέ με μόνο τρία άτομα στην ουρά.

Η κυρία που απασχολεί την υπάλληλο τριπλοτσεκάρει μαζί της στον υπολογιστή που έχει γίνει το λάθος και δεν περνάει κάτι. – Να το κάνουμε άλλη μια φορά;

-Οχιιιιιι!

Φτάνει η σειρά μου. Της το δίνω, το σφραγίζει. Πέντε δευτερόλεπτα.

- Που είναι το τρίτο αντίγραφο;

- Σπίτι μου, για μένα δεν είναι.

- Α, ναι!

Πάλι καλά που δεν μου ζήτησε να δει και το δαχτυλίδι αρραβώνων.

Εντάξει δεν ταλαιπωρηθήκαμε και πολύ. Αλλά αποζημιωθήκαμε μετά που περπατήσαμε από Ούλωφ Πάλμε μέχρι την πλατεία του Αγίου Θωμά (καίμε θερμίδες) για να πιούμε καφέ στην καφετέρια της πλατείας και να μας σερβίρουν το φρέντο αντί με κουλουράκι, εντελώς δωρεάν, με ντόνατς με σοκολάτα (παίρνουμε θερμίδες). Και όλα αυτά στην προνομιακή τιμή των 4,20 ευρώ ο καφές με ένα μπουκάλι νερό δώρο.

Μις σκισμένο μανίκι

Η δουλειά μου είναι χειρωνακτική, χαλάω τα όμορφα χεράκια μου στο πληκτρολόγιο και τα όμορφα ματάκια μου στην οθόνη του υπολογιστή. Όμως πρόσφατα ανακάλυψα ότι χαλάω και τα μανίκια μου… Λοιπόν, προσέξτε, κρατάω το αριστερό χέρι σταθερό και το δεξί πάει αριστερά δεξιά από τα νούμερα στα γράμματα. Χρατς χρουτς χρατς χρουτς, το μανίκι τρίβεται στο γραφείο. Έχω χαλάσει τρεις μπλούζες και μια ζακέτα.

Θέλω επίδομα ρούχων.

Θα γράψω ποστ

Καλό μήνα!

Ταχυδρόμε που πας;

Μπήκαμε και στο you tube

Perspective

Απλά τέλειο.

Διακοπή...

Οκτώ παρά πέντε εισέρχομαι στον χώρο εργασίας μου και ακούγεται το τσαφ, κλείνουν τα φώτα, έπεσε το ρεύμα. Προγραμματισμένη διακοπή. Πιάνουμε ψιλή κουβέντα, μαθαίνω για όλα τα διαζύγια και τις αδικοχαμένες σχέσεις των διπλανών μου που ως σήμερα δεν γνώριζα αφού οι διαπροσωπικές μας σχέσεις περιορίζονταν στο καλημέρα, καλησπέρα και σε ένα ημίωρο διάλειμμα ανάμεσα στο πληκτρολογώ, πληκτρολογείς, πληκτρολογούμε. Κι ενώ έχω ενθουσιαστεί με τις ιστορίες και σκέφτομαι να γράψω σενάριο για τη Δεκάτη Εντολή, παρατηρώ ότι η ώρα έχει πάει εννιά και τα αφεντικά κάνουν δεήσεις στη ΔΕΗ να ξαναφέρει το ρεύμα πίσω, γιατί χάνονται εργατοώρες και όχι τίποτα άλλο όση ώρα καθόμαστε θα πρέπει να μας πληρώσουν. Κατά τις εννιά και είκοσι κάποιος πάει στη ΔΕΗ να μάθει τι γίνεται και μας στέλνουν για μια βόλτα μέχρι τις δέκα νταν. Στην πλησιέστερη καφετέρια οι ιστορίες για αγρίους συνεχίζονται, καφές μόνο με σέικερ, τσιμπολογώ το κουλουράκι μου. Επιστρέφουμε και μας ανακοινώνουν πως το ρεύμα αργεί ακόμη και πως μπορούμε να αποχωρήσουμε. Ωραία, θα πάω σπίτι να διαβάσω για το ΕΑΠ.

Από τις δέκα και μισή που έχω φτάσει στο σπίτι…

Έχω δει τηλέοραση, Μενεγάκη, Αρναούτογλου, Μελέτη, Χίο κλπ κλπ.

Έχω πάρει ένα δεκάλεπτο υπνάκο στον καναπέ αλλά κατέβηκε η θερμοκρασία του σώματος μου και αναζητώντας την κουβερτούλα μου ξύπνησα.

Έχω κάνει ένα τσιγάρο.

Με έχει πιάσει ο πόνος και έχω πάει στο ταχυδρομείο να πληρώσω ΟΤΕ και Cosmote που λήγουν το τέλος του μηνός.

Έχω πάρει φρέντο από το Everest.

Έχω πάρει Lifo, Athens Voice και Real Simple.

Έχω ψάξει στο driveme και στο oasa.gr για το πώς θα πάω το απόγευμα σε ένα ραντεβού που έχω για δουλειά.

Έχω μπει στο skai.gr για να δω τη σύγκρουση με τα τραμ.

Έχω σερφάρει σε όλα τα blogs που έχω στα favorites.

Έχω κολλήσει λίγο με το facebook.

Και τώρα γράφω αυτό το ποστ.

Η ώρα είναι 2 και σε κανένα δίωρο θα πρέπει να ξεκινάω σιγά σιγά για το ραντεβού μου. Εντάξει μωρέ, διαβάζω και το απόγευμα!

Living Darfur

ΈΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ κομμάτι των Mattafix για το Darfur
και κάποια στοιχεία εδώ

See the nation through the people's eyes,
See tears that flow like rivers from the skies.
Where it seems there are only borderlines
Where others turn and sigh,
You shall rise

There's disaster in your past
Boundaries in your path
What do you desire will lift you higher?
You don't have to be extraordinary, just forgiving.
And those who never heard your cries,
You shall rise
And look toward the skies.
Where others fail, you prevail in time.
You shall rise.

Awu indoda yam
Hayi bayibulele bo
Hayi indoda yam
Hayi ababanda bam

Ukubu izi ingane zabo zodlala zibuzuswa
Ingane ezindane zabo zodlala zibuziswa

(You may never know,
If you lay low, lay low)
You shall rise

Sooner or later we must try... Living
(You may never know,
If you lay low, lay low)

See the nation through the people's eyes,
See tears that flow like rivers from the skies.
Where it seems there are only borderlines
Where others turn and sigh,
You shall rise

(You may never know,
If you lay low, lay low)

Sooner or later we must try... Living

Ψάξε βρες

Ανοίγω τα μάτια μπροστά σε μια οθόνη

Εκεί βρίσκεται η αλήθεια

Στο περιθώριο ενός πεζοδρομίου

Μαζεύω τα κομμάτια μου

Σε βρίσκω στους δείκτες του ρολογιού

Και παίρνω μια βαθιά ανάσα

Κάνω σερφ σε σελίδες

Και αλλάζω εικόνες

Με ταχύτητα που δε μπορείς να φανταστείς

Γιατί είμαι άνθρωπος

Και θέλω να βρω τα όρια μου

Όταν το χιόνι λιώνει

Πρέπει να βρω έναν τρόπο

Να το διατηρήσω παγωμένο

Να μη χαθεί

Να τελειοποιήσω τις αρετές μου

Να ελαττώσω τις φοβίες μου

Να ψάξω εκεί που δεν έχει ψάξει ποτέ κανείς

Και να βρω την πραγματική αλήθεια

Αστείο δεν είναι;

Μόνο αστείο δεν είναι.

Πες μου τι διαβάζεις.... βαριέμαι

Βαριέμαι σου λέω να το κάνω αλλά τελοσπάντων..... με προκάλεσε η Naf


Οδηγίες

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 [αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο].
3. Βρες την πέμπτη περίοδο [=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι] της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους [δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη].
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Διαβάζω Ιστορία της Ευρωπαϊκής Λογοτεχνίας για το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και δίπλα μου βρίσκεται ο δεύτερος τόμος από τα Ευρωπαϊκά Γράμματα, για να καταλάβετε το μέγεθος έχει γύρει το τραπέζι και βρίσκεται στον αέρα από τη μια πλευρά. Έχει 658 σελίδες οπότε το 123 είναι παιχνιδάκι.

Είναι ικανός επίσης να καινοτομεί, επινοώντας την κωμωδία-μπαλέτο, που συνδυάζει τα θέλγητρα του κωμικού με το κύρος του "μεγάλου" θεάματος. Από τους Facheux (Οι ανυπόφοροι, 1661) έως τον Κατά Φαντασίαν ασθενή, το έργο του Μολιέρου περιλαμβάνει αρκετά κομμάτια που ανήκουν σε τούτο το σύνθετο είδος. Το λειτούργημα αυτό που επιτελεί ο συγγραφέας μάς φανερώνει εξάλλου τη φύση των σχέσεων του με το βασιλιά.


Δεν προσκαλώ κανέναν άλλο, βαριέμαι είπαμε!

Χιόνισε κοπάνα