2/6/06

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985

Ήρθε στο e-mail μου, με συγκίνησε και θέλω να το μοιραστώ...

Αφιερωμένο σε όσους γεννήθηκαν πριν το 1985


H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια
γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να
περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό
ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο
το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.


Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε
ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το
«σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια
και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα
χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες
χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές
γωνίες.


Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες
κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε
ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν
έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε
όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα
φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν
κινητά. Σπάγαμε τα κόκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος
για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με
πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και
όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να
κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο
ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε.


Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως
κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια
νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα.
Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν
πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.


Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες
με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να
βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά
βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό,
κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας
έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.
Χάσαμε χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση,
όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση.
Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν
ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!


Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους
φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους
γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν
υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;


Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε
να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο
άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να
περάσουν όλοι. Τι φρίκη!


Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες
στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς
μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην
άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια
κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο
chat room και γράφοντας ; ) : D : P


Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά
μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά
παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα.


Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να
μεγαλώσεις σαν παιδί...

9 σχόλια:

Loop είπε...

kai se mena irthe re si exoume tous idious filous xixixixixix

Λύσιππος είπε...

Στα δικά μας τα παδιά ας δώσουμε τα ίδια.

Stathis είπε...

μου ήρθε σήμερα κι εμένα...Αλλά λέει για όσους γεννήθηκαν πριν το 1980.

Marina είπε...

Απ' όπου και να ήρθε, βρίσκω το κείμενο υπέροχο..άλλες εποχές, ανέμελες σαν παιδιά να τρέχουμε στις αλάνες, κυνηγώντας σαύρες, τζιτζίκια, να πέφτουμε και να γδέρνόμαστε χωρίς φασαρία, απολυμάνσεις, τσιρότα..με το κεφάλι οι βουτιές..Ομως γίνονται αυτά τώρα? Ετσι και τολμήσουμε να τα εφαρμόσουμε στα παιδιά μας όμως θα πέσει το σύστημα να μας πλακώσει..

Χρίστος είπε...

Και εγώ το έβαλα στο μπλογκ μου, και εμένα γράφει "πριν το 1980". Πιθανόν κάποιος που γεννήθηκε το 1984, να του άρεσε, να τον άγγιξε και απλά να άλλαξε τον τίτλο για να συμπεριλάβει και την γενιά του

Mirelen είπε...

Τελικά αυτό το κείμενο έκανε τον γύρο των blog, εμφανίστηκε παντού, δεν είναι τυχαίο ότι άγγιξε τις ψυχές όλων μας, φαντάζομαι και των σημερινών παιδιών που ζουν κάτω από άλλες συνθήκες, χωρίς να φταίνε, όπως μάθει κανείς σε αυτή τη ζωή...

panos είπε...

oraio to kimeno... ki epeidi eimai genimenos sto orio auton ton 2 hronologion '81 logika afora ki emena... alla poli klapsa o dikos sou... ki oloi eseis pou siginithikate kai thelete na ta zisoun kai ta paidia sas... stamatiste na diavazete blog...piaste to harti kai to molivi kai arhiste na stelnete grammata kai kante kai silogi gramatosimon... figete apo opoiadipote poli eiste pouliste to pc sas hariste tin adsl sas.. kai pate sta horia sas... opou sas pliroforo akoma ta paidia paizoun me mpales, kanoun mpania, katourane tous frahtes kai diaskedazoun... ola einai thema epilogon! opos eipa oraio to keimenaki alla min psaronete... eidika eseis pou thelete na ginete sigrafeis xerete oti otan kati to grapseis omorfa mporei na se peisei akoma ki an den einai alitheia! ki opoios katafere na kanei auta pou leei to keimeno stin koloathina prin to 80 prin to 90 prin to 1821 mallon zouse se mia alli athina pou tote itan eparhia!
AGANAKTISA...ISOS PALI EIMAI APLA PNEUMA ANTRISIAS!

Ανώνυμος είπε...

Very best site. Keep working. Will return in the near future.
»

Ανώνυμος είπε...

Hi! Just want to say what a nice site. Bye, see you soon.
»