12/7/09

Καμιά σαν αυτή την αγάπη!

Η Παναγιώτα μετακόμισε τόσο κοντά μου που νομίζω πως θα πετάξω από τη χαρά μου. Κι αυτή, γιατί προετοιμάζεται για τον ερχομό του μωρού, για το οποίο θα είναι τόσο χρήσιμη η παρουσία της, κι ας …«στράβωσε» για λίγο όταν έμαθε πως δεν είναι κοριτσάκι.

Συζήτηση ιατρικού περιεχομένου για τα πρώτα σκιρτήματα του μωρού.

- Παναγιώτα, νομίζω ότι έχω αρχίσει να καταλαβαίνω το μωρό. Σαν να κουνιέται κάτι, σαν να γουργουρίζει η κοιλιά μου. Αλλά δεν είμαι σίγουρη.

(παίρνει ύφος μεγαλογιατρού, κατεβάζει τα μάτια σκεπτόμενη και αποφαίνεται)

- Λοιπόν, θα σου κάνω μια ερώτηση για να δούμε αν είναι το μωρό. Όταν το νιώθεις αυτό, μετά …πεινάς;

- Όχι.

(με αφοπλιστική βεβαιότητα)

- Άρα είναι το μωρό!

Ατάκα συμπαράστασης (για το γεγονός ότι πρέπει να ξαναδώσω τη Φιλοσοφία του ΕΑΠ σε λίγες ημέρες αφού δεν κατάφερα να την περάσω με την πρώτη…)

- Και να περάσεις το μάθημα, ο Θεός να κάνει να το περάσεις! Γιατί δεν πρέπει να στεναχωριέσαι, γιατί αν στενοχωριέσαι εσύ, στεναχωριέται και το μωρό!

4 σχόλια:

Σοφία είπε...

Εγώ δηλαδή που όποτε γουργουρίζει η κοιλιά μου πεινάω, δεν υπάρχει περίπτωση να είμαι έγγυος, ε;

Mirelen είπε...

Σοφάκι, σύμφωνα με την προσωπική μου γιατρό, δεν είσαι έγκυος, οπότε μην ανησυχείς καθόλου!!

One Happy Dot είπε...

Αυτό με το γουργουρητό είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο? Δηλαδή όποτε γουργουρίζει το στομάχι μου να τρώω? Γαμώτο...παχαίνει αυτή η θεωρία! Τα φιλιά μας στη σοφή Παναγιώτα!

Mirelen είπε...

One happy dot, ε ναι λέμε... ισχύει! Οπότε αν γουργουρίζεις κάνε ότι δεν ακούς ή προσποιήσου ότι είναι τα γατιά!!!