13/1/11

Mini fashionista

Χτες η αδερφή μου μου έστειλε ένα λινκ με τις καινούριες φωτογραφίες της Katie Holmes για το νέο Elle. Λοιπόν, έχω ξαναγράψει για το Καιτάκι και το πόσο έχει αλλάξει η ζωή της από τότε που βρέθηκε στη ζωή της ο Τομ αλλά και για κάτι περίεργες λαβές που κάνει στη Suri για να την κουβαλάει στο δρόμο. Το Καιτάκι όμως σε αυτή τη φωτογράφιση είναι αποκάλυψη. Μοιραία γυναίκα, όχι αστεία. Με λίγα λόγια τι μπορεί να κάνει το styling σε μια άμοιρη, αδιάφορη μπεμπέκα.

Αυτό που με εντυπωσίασε στη συνέντευξη, αποσπάσματα από την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ, είναι αυτά που λέει για τη Suri και το γούστο της για τη μόδα!! Γιατί ναι, το παιδάκι μεγαλώνει μεν σε οικογένεια σαειντολογων (λόγω της τρέλας του μπαμπά) αλλά εξελίσσεται σε μια μικρή fashionista.
Λέει λοιπόν η μάνα ότι η Suri ξέρει να ξεχωρίζει τα καλά μαγαζιά από χιλιόμετρα και να επιλέγει τα ρούχα που της αρέσουν σύμφωνα με το γούστο της. Επίσης, ότι δίνει συμβουλές styling και στη μαμά της, η οποία από ότι φαίνεται ντύνεται όπως να 'ναι και το σουράκι της λέει να αλλάξει παντελόνι και να βάλει τα σωστά παπούτσια με το outfit.

On Suri’s shopping style: “The other day we came out of a store, and she said, ‘I want to go there,’ pointing at another store quite a distance away. In that store was the dress that she wanted. I said, ‘Wow, Suri. You’re something. You picked that out from a football field away.’”

On getting fashion advice from Suri: “She’ll really tell me [what she thinks]. Like today I’m wearing brown suede pants, and she said, ‘I don’t like your pants.’ But then she’ll say, ‘You’ve got to wear these shoes.’ Or ‘That’s so pretty, Mom. Wear that.’ She’s got a great eye.”

Αυτό που με ανησυχεί είναι το ότι ανακάλυψα blog που ασχολείται αποκλειστικά με το στυλ της Suri,  το http://suricruisefashion.blogspot.com καθώς και πολλές φωτογραφίες με τo σουρόπαιδο να πηγαίνει για ψώνια με τη μαμά (καλά αυτή δουλειές δεν έχει να κάνει;) ξεμανίκωτη και ξεκάλτσωτη φυσικά και να χαζεύει πράγματα για την ηλικία της όπως καλλυντικά από το sephora και γόβες.


 

5/1/11

Safe Baby Handling Tips
















Είναι απίστευτα αστείο αυτό το βιβλίο!

Λέγεται "Safe Baby Handling Tips" και το βρήκα στο Amazon. Στοιχίζει μόνο 9,95 δολάρια + 4 δολάρια τα μεταφορικά, σύνολο περίπου 10 ευρώ!

Υπάρχει και στον Παπασωτηρίου όμως εκεί κάνει 16 ευρώ + 3,95 ευρώ τα μεταφορικά, σύνολο 19,95!

(αλλη μια απόδειξη του ότι αν ψάξεις στο ίντερνετ σίγουρα θα βρεις αυτό που θέλεις πιο φθηνά)

Κρίμα που δεν έχω καμία εγκυμονούσα φίλη αυτή την περίοδο να της το πάρω δώρο!

Επίσης, αν προσέξετε στο εξώφυλλο έχει το "The wheel of responsibility" δηλαδή "τον τροχό της υπευθυνότητας". Όταν το μωρό θέλει άλλαγμα γυρνάτε τον τροχό και αναλόγως τι θα φέρει, τη δουλειά την κάνει η μαμά ή ο μπαμπάς!!! "Keeps parents fair, honest and un-divorced!!!" Χα χα χα!!!

Υπάρχει κι άλλο ένα που λέγεται "Safe Baby Pregnancy Tips"!!!

31/12/10

Ανάμεσα

Πριν δύο χρόνια τέτοια μέρα, ανάμεσα στα κομμάτια μας στη βασιλόπιτα βρέθηκε το φλουρί.
Πριν ένα χρόνο, τέτοια μέρα, ανάμεσά μας βρισκόταν ένα νεογέννητο μωρό.
Φέτος, ανάμεσά μας βρίσκεται ένα παιδί που φωτίζει τις μέρες μας με το γέλιο του και τα φιλιά του!

Καλή χρονιά!

29/12/10

Χαβιερμπαρδεμόπαιδο!!

Έχω την εντύπωση ότι το Χαβιερμπαρδεμόπαιδο θα έχει τα μεγαλύτερα χείλια της δεκαετίας!

23/12/10

Μάνα κουκουβάγια

Η Δανάη μεγάλωσε

The facts
  • Λέει το όνομά της (νανανα)
  • Κάνει το σταυρό της (η θεούσα)
  • Πιάνει το μολύβι σωστά και γράφει
  • Χορεύει υπέροχα
  • Θέλει να φάει μόνη της το γιαούρτι της (με τις γνωστές συνέπειες για το πάτωμα και τα ρούχα)
  • Φυσάει μόλις δει κερί (μόνο στην τούρτα ήξερε να την πιάσουν οι ντροπές)
  • Περπατάει
  • Κάνει ευχαριστώ με το χεράκι
  • Σκουπίζεται με τη χαρτοπετσέτα
  • Λέει «μπαμπά»
  • Όταν τη ρωτάμε «πώς τραγουδάμε» κάνει «αααα»
  • Όταν τη ρωτάμε «πώς γελάμε» κάνει «χα χα χα»
  • Καμαρώνει όταν της φοράμε βραχιόλια, κολιέ
  • Όταν ρωτάμε "πόσα παιδάκια έχει η μαμά;" σηκώνει τον δείκτη (ένα) ...για τον μπαμπά δεν ξέρουμε :-)
  • Τρελαίνεται για ψωμοτύρι (πήρε από τη μάνα της)
  • Είναι παμφάγο και κοιλιόδουλη (τρώμε στα κρυφά κι αν μας δει να μασουλάμε έρχεται και μας μυρίζει) 
  • Με κυνηγάει μέσα στο σπίτι να της διαβάσω βιβλία.

...κι εγώ τρελαίνομαι!!!

10/12/10

Christmas spirit

Κάποιοι κακοί άνθρωποι (βλέπε σύζυγος, νονός και φιλενάδα) με έπεισαν να πάω για τετραήμερο στη Βιέννη. Εντάξει, δεν με σύρανε και από τα μαλλιά. Η αλήθεια είναι ότι μου είχε λείψει ένα ταξιδάκι στο εξωτερικό. Όμως η ιδέα ότι θα αποχωριζόμουν το αγγελούδι ήταν λίγο τρομακτική. Οι χειρότερες ώρες που πέρασα ήταν το προηγούμενο βράδυ της αναχώρησης μας όταν το παιδί είχε ήδη παρκαριστεί στο σπίτι της γιαγιάς και δεν ήταν στο κρεβάτι του και το σπίτι ήταν άδειο. Όπως και το πρωί που απλά ξύπνησα, ντύθηκα με την ησυχία μου, έφτιαξα καφέ και κάθισα στον καναπέ. Φρίκη! Από τη στιγμή που φτάσαμε στο αεροδρόμιο τα πράγματα έγιναν κάπως καλύτερα, το shopping therapy κάνει πάντα καλό στις πονεμένες καρδιές.


Η Βιέννη ήταν υπέροχη παρά τους -10 βαθμούς (feels like -17 μας ενημέρωναν τα μετεωρολογικά site). Με τα Christmas markets στα οποία έσερνα την παρέα, τα βιεννέζικα καφέ, τους τεράστιους πεζόδρομους με τα μαγαζιά, τους στολισμούς στο δρόμο, τη χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα. Με δικαιολογία το κρύο, μπαινοβγαίναμε στα καφέ για ένα ζεστό καπουτσίνο ή ένα κομμάτι sacher torte, ή ένα σνίτσελ ή μια ζεστή σουπίτσα. Ήταν πραγματικά πάρα πολύ ωραία. Αν σκεφτείς ότι στην Ελλάδα είχε καλοκαίρι, ήταν μια ευκαιρία να θυμηθούμε πως είναι ο χειμώνας.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν τα άπειρα καρότσια με μωρά. Με γούνινους ποδόσακους τα νεογέννητα έκαναν βόλτες στην παγωμένη Βιέννη. Σε ένα καφέ, δυο γονείς δεν πρόλαβαν να πιούνε τον καφέ τους, γιατί το μωράκι στρίγγλιζε. Δίπλα μας μια μαμά με το μωράκι, 5-6 μηνών στο μάρσιπο, είχε βγει για καφέ με μια φίλη και θήλαζε. Δεν ξέρω αν όλοι αυτοί ήταν τουρίστες που πήραν το μωράκι τους μαζί ή Βιεννέζοι αλλά η δοκιμασία πρέπει να ήταν μεγάλη. Δεν ξέρω πως θα είχα περάσει αν την είχα πάρει μαζί μου. Και κυρίως πως θα είχε περάσει αυτή! Και αν θα είχε γυρίσει με πνευμονία αλλά ενημερωμένη για όλες τις καινούριες εκθέσεις ζωγραφικής στο Albertina!!

Το κουτς πέρναγε ζάχαρη με τη γιαγιά του και κάθε φορά που πλησίαζε σε μια φωτογραφία μου γύριζε αδιάφορα το κεφάλι. Έπαιζε χαρούμενη, έτρωγε χωρίς πρόβλημα, κοιμόταν όπως πριν, καμία αλλαγή στις συνήθειες της, παρά την πρώτη πολυήμερη απομάκρυνση από την αγκαλιά μου. Κοινώς «χέστηκε» που έφυγε η μαμά της και ο μπαμπάς της. Ζωή και κότα με τη γιαγιά.

Στην επιστροφή, κούρνιασε στην αγκαλιά μου όμως και κόλλησε εκεί. Που και που σηκωνόταν μας κοιτούσε και γέλαγε μέχρι τα αυτιά! Και σιγά σιγά επανήλθαμε στους κανονικούς ρυθμούς μας. Σήμερα, ας πούμε, δεν πρόλαβα ούτε μια γουλιά ζεστού καφέ. Αλλά δεν πειράζει. Χαλάει κι ο καιρός και επιτέλους θα νιώσουμε Χριστούγεννα. Στολίσαμε εκτός από δέντρο, η ακεραιότητα του οποίου μάλλον κινδύνευε και περιμένουμε να χιονίσει. Επίσης για να μπούμε στο κλίμα, η Δανάη κάνει "Χο χο χο" όταν τη ρωτάμε πώς κάνει ο Αι Βασίλης!!! Είναι πραγματικά πολύ αστείο!!!


Ακολουθεί φωτορεπορταζ.

29/11/10

Πάρτυ πουά!!!

Ok λοιπόν ρεπορτάζ!
Καταρχάς, το θέμα μας ήταν τα πουά! Και από τη στιγμή που το αποφάσισα, έκανα σαν τρελή να βρω ότι πουά υπάρχει στην αγορά! Αφού στο τέλος κάθε μέρας, όταν έκλεινα τα μάτια μου για να κοιμηθώ έβλεπα στρογγυλές, χρωματιστές βούλες! Πώς γινόταν όταν παίζαμε παλιά tetris με τις ώρες και όταν πηγαίναμε για ύπνο βλέπαμε τα τουβλάκια να κατεβαίνουν; Έτσι ακριβώς!!

Λοιπόν, πουά πραγματάκια βρήκα παντού. Στο σούπερμαρκετ, στο τζάμπο, στο ίντερνετ. 4.470.000 αποτελέσματα έβγαλε το google για polka dot party, ε πρέπει να είδα τουλάχιστον τα μισά!!! Τρέλα παιδί μου σου λέω.

Ανοίγει η παρένθεση.
Η αλήθεια είναι ότι τα πρώτα γενέθλια για το παιδί που γιορτάζει είναι λίγο ακαταλαβίστικα. Απλώς ένα απόγευμα αρχίζει και χτυπάει το κουδούνι και μπαίνουν, μπαίνουν, μπαίνουν. Παιδιά, μεγάλοι, μωρά, παππούδες, γιαγιάδες. Σακούλες, δώρα. Ζουλάνε μαγουλάκια, ζητάνε παλαμάκια, φιλάνε μπουτάκια. Η Δανάη άρχισε να την ψιλιάζεται ότι κάτι δεν πάει καλά αλλά προσπάθησε να προσαρμοστεί και άρχισε να παίζει με τα άλλα παιδάκια. Που και που κοίταζε έναν έναν τους καλεσμένους μας μέχρι να με εντοπίσει και ερχόταν βολίδα στην αγκαλιά μου, όπου και κούρνιαζε μέχρι να την απασχολήσω με κάτι και να την αφήσω κάτω.
Κλείνει η παρένθεση.




Λοιπόν, έχουμε και λέμε.

Cake pops δηλαδή κέικ με γλάσο σε ξυλάκι (την επόμενη φορά θα έχουν καλύτερη εμφάνιση!!!) με έμπνευση και συνταγή από bakerella.

Μπισκοτάκια smarties με συνταγή από εδώ. Μόνο που δεν έβαλα το golden syrup.

Ποιό είναι το πιο γνωστό στρογγυλό φαγητό; Τα κεφτεδάκια!!! Κοτόπουλο και κανονικά!!! Στα κανονικά βοήθησε η μαμά, στα κοτόπουλο βρήκα μια συνταγή από ένα περιοδικό!!

Επίσης, σουβλάκια με μοτσαρέλα και ντοματίνι!
Και λουκανικάκι με κριτσίνι!
Α! Και δεξιά φαίνονται τα τοστάκια, κομμένα στρογγυλά of course! Οι άκρες που περίσσεψαν τις κάναμε τριγωνάκια για να μην πάνε χαμένες!!


Ο μπουφές ...έξω από την πόρτα, η οποία έχει δεθεί με ροζ πουά φιόγκο!
Στο φωτιστικό κρέμονται στρογγυλά χαρτάκια δεμένα με κλωστή! Φαίνονταν υπέροχα στο φως!



Η τούρτα, παραγγελία από το Delicieux στον Γέρακα! Στο τσακ ήμουν να τη φτιάξω εγώ αλλά φοβήθηκα τη ζαχαρόπαστα. Το κεράκι από το Nakas Paper, από όπου πήρα και τα πιατάκια και χαρτοπετσέτες, με βούλες of course (μόνο που ξέχασα να τις βγάλω στο τέλος!!!)
Στο site του Νάκα μπορείς να κάνεις online αγορές και μάλιστα σε καλύτερες τιμές από τις τιμές στο κατάστημα. Εγώ επέλεξα να τα παραλάβω από το κοντινότερο κατάστημα στην Αγία Παρασκευή, οπότε δεν πλήρωσα μεταφορικά!! Από εκεί πήρα και αυτόν τον μεταλλικό δίσκο που τον έκανα πιατέλα.

Οι λεπτομέρειες.


Χαρτί τουαλέτας από το The Designer Toilet Roll Company.


Πετσέτες κουζίνας που βρήκα τυχαία στο Zara Home.

Τραπεζομάντιλο για το τραπέζι της κουζίνας από το Γαλαξία (!) και τραπεζομάντηλο για τον μπουφέ που είναι ύφασμα με το μέτρο από ένα μαγαζάκι που βρήκε η μαμά μου στο κέντρο της Αθήνας και μπλουζάκι από το H&M για να φάει η Δανάη τούρτα για να μη λερώσει τα ρούχα της αλλά τελικά...




Επίσης το project των τελευταίων 12 μηνών!


Τα δωράκια τα παιδάκια ήταν διάφορα πραγματάκια με πουά, όπως κοκαλάκια, χαρτομάντηλα κλπ, τα οποία τα έβαλα σε σακουλάκια και τα έκλεισα με ένα πουά χαρτάκι που βρήκα εδώ και τύπωσα εντελώς δωρεάν!!! Πράσινα για αγορια, ροζ για κορίτσια!!


Happy Birthday my little princess!!!! Και του χρόνου!!!

Ουφ! Ποιό είναι το νέο project τώρα; Βρείτε μου δουλειά να ψάχνω!!!

24/11/10

Love is forever


Τις πρώτες μέρες στο σπίτι τις θυμάμαι πολύ καλά. Τη θυμάμαι να κοιμάται μπροστά στο παράθυρο και να μπαίνει ο ήλιος να χαϊδεύει το προσωπάκι της για να φύγει ο ίκτερος. Θυμάμαι την παιδίατρο να μου λέει «όταν ακούω ψύχραιμη τη μαμά στο πρώτο τηλέφωνο πάει να πει ότι όλα πάνε καλά». Θυμάμαι πολύ καλά τα ξενύχτια, την απειρία, τους θηλασμούς. Το πείσμα μου να μη δώσω ούτε σταγόνα ξένο γάλα. Τη σιγουριά ότι θα τα καταφέρω. Θυμάμαι που μια μέρα ενώ κοιμόταν στόλισα το δέντρο. Ανέβηκα σε καρέκλα και παρά τα ράμματα της καισαρικής τα κατάφερα. Θυμάμαι πως μαγείρευε η μαμά μου, θυμάμαι και τα λασπωμένα μακαρόνια που έφτιαξα ένα βράδυ εγώ και μετά ξέσπασα σε κλάματα.
Δεν θυμάμαι πως πέρασε ένας χρόνος όμως. Πως αυτό το πλασματάκι που βγήκε από μέσα μου, σήμερα κάνει βηματάκια και νιώθει περήφανη σηκώνοντας τα χέρια ψηλά, με αγκαλιάζει και με φιλάει. Ρουφάει ό,τι καινούριο σαν σφουγγάρι. Χορεύει με τη Rihanna και το Dj got us falling in love again και αδιαφορεί για τα παιδικά του alter. Όταν της λες που θα πάμε με το καρότσι λέει «τάτα». Όταν βλέπει τον μπαμπά της κάνει ντροπές κι όταν βλέπει την Παναγιώτα σκάει στα γέλια. Πότε μεγάλωσε; Πόσες ακόμη χαρές μπορεί να μου χαρίσει;
Αγάπη είναι να προλαβαίνω να πίνω μόνο μια γουλιά ζεστού καφέ το πρωί, τις υπόλοιπες γουλιές κρύες.
Αγάπη είναι να μουλιάζουν τα corn flakes στο γάλα.
Αγάπη είναι να παίζει με τα παιχνίδια της και να μου ρίχνει κλεφτές ματιές, ότι είμαι ακόμη εκεί.
Αγάπη είναι να μη μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτή και συγχρόνως να μη το πιστεύω ότι είμαι μαμά.
Αγάπη είναι αυτό το θαύμα της ζωής που από μικρό, ανυπεράσπιστο πλάσμα εξελίχθηκε σε ένα μπομπιράκι που κάνει μεθυσμένα βήματα μακριά από τον καναπέ και …τραγουδάει. Πραγματικά τραγουδάει. Θα τρελαθώ….
Την Κυριακή έχουμε γενέθλια. Ετοιμάζω polka dot party! Προβάρουμε το «φου» μέρες τώρα. Στην ανάγκη θα σβήσω εγώ το κεράκι. Και θα αφήσουμε τον πρώτο μας χρόνο πίσω, μα ποτέ δεν θα τον ξεχάσουμε.  

13/11/10

5/11/10

Breath in Breath out

πελαγώνω [pelaγóno] P1α μππ. πελαγωμένος : 1. (λαϊκότρ.) πλέω στην ανοιχτή θάλασσα, στο πέλαγος. 2. (συνήθ. μτφ.) περιέρχομαι σε κατάσταση σύγχυσης και αμηχανίας, επειδή συναντώ πολλές και μεγάλες δυσκολίες· ΣYN έκφρ. τα χάνω: Mου ΄πεσαν πολλές δουλειές μαζί και έχω πελαγώσει. [λόγ. πέλαγ(ος) -ώ > -ώνω κατά το θαλασσώνω (διαφ. το ελνστ. πελαγῶ `πλημμυρίζω΄)]


Μέσα σε ό,τι απέμεινε από τον Νοέμβριο πρέπει 
  • να γράψω δύο εργασίες για το ΕΑΠ 2.500 λέξεων έκαστη
  • να διοργανώσω το πιο super first birthday party για την καλή μου και 
  • να προετοιμαστώ για ένα ταξίδι αναψυχής στη Βιέννη (aka ψάξιμο στο ίντερνετ, σημειώσεις στο χάρτη κλπ.)
Δεν με φοβάμαι, θα διαχειριστώ το χρόνο μου σωστά και όλα θα πάνε καλά στο τέλος, αλλά αυτή τη στιγμή νιώθω ...πελαγωμένη!!!